De loonsomheffing in zijn meest vergaande vorm is de heffing bij de werkgever in de vorm van één tarief over de totale loonsom (het totaalbedrag van uitbetaald loon) van die werkgever.  Het maximaal haalbare (vereenvoudigings)resultaat voor alle betrokken partijen (werkgevers, werknemers en de uitvoeringsinstanties als de belastingdienst en het UWV) houdt in dat dan sprake is van: één tarief, één grondslag, één personenkring en één gegevensuitvraag (van de burger).

De loonsomheffing houdt in dat de werkgever geen rekening hoeft te houden met de situatie van de individuele werknemers (zoals het wel of niet toepassen van de heffingskorting e.d.).

De individualisering vindt dan bij de (aangifte) inkomstenbelasting plaats. Dit zou in beginsel inhouden dat dan werkelijk iedereen op enige wijze aangifte inkomstenbelasting moet doen, óók de 2,75 mln. burgers die momenteel geen aangifte hoeven te doen.

Wil sprake zijn van een daadwerkelijke lastenverlichting van alle partijen tezamen en niet van lastenverschuiving, dan moet ook een vereenvoudiging doorgevoerd worden in de inkomstenbelasting. De Verkenning gaat ook op dit punt in. Al met al is de Verkenning een bruikbaar en overtuigend vertrekpunt om te bezien hoe alle betrokkenen van BV Nederland erop vooruit kunnen gaan.

Bron: PWC